eskilerden

Yorgun adam gözlerini kapadı... Bu sefer farklıydı... Yaptığı hatanın ağırlığını hissetmedi... Sesler dolmaya başladı önce kulaklarına. Deniz ve öğrenciler... Güneşi hissetti sonra. Oturuyordu ve gözlerini açmaya korkuyordu. Altında ve sırtında hissettiği beton değildi önemli olan... Sol kolunda ve bacağında hissettiği sıcaklıktı, kaybetmmeye korktuğu... Gözlerini açmadı ama gördü herşeyi. Gözkapaklarının engellediği yaşları akıttı, fotoğraf makinasının sesini duyar duymaz tüm gücüyle yumduğu gözlerinden... Ve aniden kayboldu herşey... Geçen zaman silmişti çoktan kayıtları...
Mutluydu az önce... Açmadı gözlerini, devam eder umuduyla...
Hızla akmaya başladı görüntüler... Gözleri kapalıydı adamın ama görüyordu bir evin salonunda oturan iki genci... Duymaya başlayınca konuşulanları, birden açtı gözlerini ama o sırada çok fazla görüntü ve ses hatırladı bilinci... Nefesi kesildi önce... Derin nefes almadı, tersine daha da verdi, içinden bir an önce atmak istercesine... Sigarasına uzandı, bir yandan kalbini yoklarken... Yorgun ve yalnızdı adam, yatak odasında, intihar edercesine geçmişe gömülmüş sigara içerken...
Gitmek istedi... Gitmeden önce yapması gerekenleri biliyordu artık... Biraz zaman verdi kendine... Korktuğundan değil... Mutluluk gelir umudundan...
Yorgun adam indirdi kapaklarını gözlerinin... Bu sefer farklıydı... 6 senenin her anından farklı olarak, uzun zaman önce yaptığı hatanın ölümcül ağırlığını hissetmedi. O kadar hafifledi ki sesler dolmaya başladı kulaklarına. Rüzgar, deniz, okul bahçesindeki öğrenciler... Güneşi hissetti hemen ardından. Oturuyordu ve korkuyordu aralamaya göz kapaklarını....